این گزارش به تحلیل کیفی چالشها و مسائل صنعت فولاد ایران و راهبردهای پیشنهادی برای برونرفت از آنها بر اساس محتوای یک نشست با فعالین صنعت فولاد میپردازد. تحلیل محتوای انجامشده نشان میدهد که مجموعهای از عوامل سیاستی و ساختاری، از سیاستهای ارزی و بازگشت ارز صادراتی گرفته تا قیمتگذاری دستوری و مقررات تنظیم بازار داخلی، مشکلات تامین انرژی و زیرساخت، بهرهوری نیروی انسانی و تنگناهای تامین مالی، بر عملکرد این صنعت سایه افکندهاند. همچنین سوءمدیریتها و مداخلات دولتی از جمله تصمیمگیریهای اقتضایی، رویکرد کسب درآمد دولت از صنعت، و ناهماهنگی سیاستها به همراه کمبود آگاهی مقامات عالی از پیچیدگیهای تولید، شرایط را برای صنعت دشوارتر کرده است. این مسائل منجر به استفاده ناکافی از ظرفیتهای ایجادشده و ایجاد احساس ناامیدی در میان فعالان صنعت شده است. از سوی دیگر، فعالان صنعت در این نشست بر ضرورت تدوین استراتژی توسعه هوشمند آیندهنگر، وحدت رویه تشکلهای صنعت برای افزایش قدرت چانهزنی، انتقال طرحهای فولادی به مناطق ساحلی و اصلاح نظام مشوقها و مقررات تاکید کردند. در مجموع، نتایج این تحلیل حاکی از آن است که رفع چالشهای موجود مستلزم نگاهی کلان و اصلاحات ساختاری در سیاستهای صنعتی کشور، همراه با مشارکت فعالتر بخش خصوصی و تشکلهای صنعت در تصمیمسازیها است.
