مرتضی سلطانی در سال ۱۳۴۹ در روستای قلعهی مبارکآباد از توابع قم متولد شد. دوران کودکیاش در فقر و کمبرخورداری گذشت؛ بهطوریکه از هفتسالگی برای کمک به معیشت خانواده، به شستن قبر و واکسزدن کفش روی آورد. هرچند در تنگنای مالی رشد کرد، اما ذهنش پُر از رؤیاهایی بزرگ بود و همواره در جستوجوی جایگاهی شایستهتر برای خود در جامعه تلاش میکرد.
با پذیرش در رشته مدیریت صنعتی دانشگاه شیراز، مسیر تحصیلات عالی را آغاز کرد، اما تعطیلی دانشگاهها در پی انقلاب فرهنگی، تحصیلش را ناتمام گذاشت. او بعدها بار دیگر به دانشگاه بازگشت و اینبار تحصیلات خود را تا مقطع کارشناسی ارشد در همان رشته ادامه داد.
نخستین تجربه صنعتی سلطانی به دههی ۱۳۶۰ بازمیگردد، زمانیکه ساخت سوله در ایران هنوز بومی نشده بود و وابستگی کامل به نیروهای خارجی وجود داشت. او با پشتکار و جسارت، مجوز احداث نخستین کارخانه سولهسازی را دریافت کرد و آن را به سرانجام رساند.
پس از آن، وارد صنعت ریختهگری شد و بهعنوان نخستین تولیدکننده میللنگ خودرو در کشور شناخته شد؛ گامی مهم در خودکفایی قطعات موتور.
در سال ۱۳۷۲ شرکت آرد زر را بنیان نهاد و سپس در سال ۱۳۸۰ نخستین کارخانهی تولید آرد سمولینا در ایران را راهاندازی کرد. این مسیر با تأسیس کارخانه زرماکارون ادامه یافت؛ شرکتی که با بهرهگیری از مازاد تولید آرد، زنجیرهی ارزش گروه زر را گسترش داد.
گروه صنعتی و پژوهشی زر امروز با بهرهمندی از فناوریهای نوین تولید و تطابق با استانداردهای بینالمللی، بیش از پنج خط تولید فعال در حوزهی آرد و ماکارونی در اختیار دارد و بزرگترین ظرفیت ذخیرهسازی غلات در کشور را مدیریت میکند. در این مجموعه بیش از دههزار نفر بهصورت مستقیم مشغول به کار هستند.
سلطانی در شکلگیری و توسعه برند زر، بر فلسفهای روشن اتکا دارد. از نگاه او، کارآفرینی بدون باور و امید، فاقد معناست؛ و اگر کارآفرینی نتواند امید را در جامعه جاری سازد، بهتر است که از این مسیر کناره بگیرد.