سید محمد موسوی سال ۱۳۳۳ در قزوین متولد شد و در دو سالگی بر اثر فلج اطفال توانایی راه رفتن را از دست داد. او با حمایت مادرش بر محدودیتهای جسمی غلبه کرد و برای تحصیل پزشکی به آمریکا رفت. موسوی پس از انقلاب به ایران بازگشت و فعالیتهای مدیریتی خود را در شهر صنعتی البرز آغاز کرد. او تجربه موفقی در احیای شرکتهای ورشکسته مانند شرکت خانهسازی البرز داشت.
او در سال ۱۳۷۴ «کانون معلولین توانا» را با هدف حفظ کرامت انسانی و توانمندسازی معلولان تأسیس کرد. موسوی با دریافت کمکهای بلاعوض مخالف است و بر استقلال مالی افراد دارای معلولیت تأکید دارد. این کانون به جای ترحم، با ایجاد کارگاههای تولیدی فرصت کار واقعی را فراهم میکند. موسوی معتقد است که معلولیت تنها یک محدودیت جسمی است و نباید مانع سازندگی فرد شود.
گروه بهداشتی فیروز که در سال ۱۳۵۳ با مشارکت جانسون اند جانسون تأسیس شده بود، در سال ۱۳۷۹ توسط موسوی خریداری شد. او این کارخانه ورشکسته را احیا کرد و استراتژی متفاوتی را برای تولید در پیش گرفت. موسوی به جای استفاده از دستگاههای تمام اتوماتیک، خطوط تولید را برای استفاده از نیروی انسانی طراحی کرد. هدف اصلی او اشتغالزایی برای کسانی بود که به دلیل شرایط جسمی شانسی برای کار نداشتند.
هماکنون حدود ۹۲ درصد از کارکنان گروه بهداشتی فیروز را افراد دارای معلولیت تشکیل میدهند. تنوع محصولات این شرکت از ۵ قلم به ۱۴۰ نوع کالای بهداشتی کودک و خانواده افزایش یافته است. موسوی بارها به عنوان کارآفرین برتر کشور انتخاب شده و دارای مقام مشورتی در سازمان ملل است. او ثابت کرد که میتوان محدودیتهای جسمی را به فرصتهای بزرگ اقتصادی و اجتماعی تبدیل کرد.