هنگام بحث در مورد سیاست صنعتی در ترکیه، تمایز بین دوره پیش از اصالحات اقتصادی سال 1980 و دوره پس از اصالحات مفید است. قبل از
سال ،1980 و عمالً در بیشتر دوره پس از جنگ جهانی دوم، ترکیه از راهبرد “صنعتی سازی مبتنی بر جایگزینی واردات” پیروی می کرد. این دوره
شامل یک نظام تجاری بسیار محافظت شده بود، بنابراین حمایت تجاری یکی از ارکان اصلی سیاست صنعتی ترکیه را تشکیل می داد. یکی از جنبههای
مهم تحول به سمت اقتصاد بازارمحور در دهه 1980 آزادسازی تجاری بود. محدودیتهای کمّی به خصوص از سال 1984 به بعد به طور قابل توجهی
کاهش یافتند و عمالً تا سال 1990 حذف شدند. همچنین تعرفه ها به میزان قابل توجهی کاهش یافت. اوزلر و یلماز )2009( گزارش می دهند که
»متوسط وزنی نرخ تعرفه اسمی محصوالت تولیدی از 75.8 درصد در سال 1983 به 40 درصد در سال 1990 و به 20.7 درصد در سال 1994 کاهش
1 یافت )ص. 342(. با ایجاد اتحادیه گمرکی
)CU )با اتحادیه اروپا در سال ،1996 فضای سیاست تجاری بیش از پیش تغییر کرد.
